ใครกันคะ
ผมเอง
ท่านรองประธาน
ทำไมถึงกลับมาอีกล่ะคะ
ก็เพราะคุณไม่อยากไงล่ะ
อะไรนะคะ
ก็คุณบอกไม่อยากไปบ้านผม ผมก็เลยมาที่บ้านคุณและมาค้างคืนด้วยไง
ผมจะมาอยู่ที่นี่แทน
คืนนี้เรานอนด้วยกันนะ
นอนด้วยกันเหรอคะ
พูดอะไรบ้าๆ แบบนั้นล่ะคะ
บ้ายังไงครับ
ก็บ้าสิคะ คุณกำลังขอฉันย้ายมาอยู่...
ย้ายมา... ย้ายมาอยู่ด้วยกัน
ผมวางแผนที่จะมาอยู่ด้วยสักสามสี่วันเอง คุณจะบอกว่าย้ายมาอยู่ด้วยกันก็ไม่ได้นะ
ก็ย้ายมาอยู่ชั่วคราวไงล่ะ
คุณพูดอะไรของคุณกันคะ
และนี่เป็นอะพาร์ตเมนต์ห้องเดี่ยว ไม่มีห้องอื่นให้นอนหรอกค่ะ
ก็คุณเองไม่ใช่เหรอที่ไม่ยอมไป ที่บ้านผมซึ่งมีหลายห้องมากๆ
ก็ใช่ค่ะ แต่ว่า...
งั้นคุณช่วยหลีกทางหน่อยนะ
ต้องใช้เวลาสักพัก กว่าจะเอาของออกมาจากกระเป๋านะ
โอ้...
ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย
หนึ่ง สอง
ไม่เอา อยู่ๆ จะมาอยู่ที่นี่แบบนี้ไม่ได้นะ...
คุณมีรองเท้าอยู่ไม่กี่คู่
เหลือที่พอสำหรับรองเท้าผม
เรียบร้อย
คือ...
ผมคุ้นเคยกับห้องนี้ดีอยู่แล้ว
โอ้
มีที่เหลือสำหรับเสื้อผ้าผมเหมือนกัน
เอ่อ...
โต๊ะนี่ก็มีที่เหลือเยอะแยะ
นี่คุณพยายามใช้ชีวิตแบบพอเพียงเหรอ
ใช้ชีวิตประจำวัน แบบมีของใช้อยู่ไม่กี่อย่างน่ะเหรอ
ก็ฉันต้องจ่ายหนี้ และไม่มีเงินพอที่จะไปซื้อของจับจ่ายหรอกค่ะ
อ๋อ...
คุณ...
รู้สึกตื่นเต้นเหรอ
เพราะคืนนี้จะอยู่ด้วยกันเหรอ
เปล่าค่ะ
ก็นั่นสินะ งั้นก็ผ่อนคลายนะ
ที่ผมตั้งใจมาหาคืนนี้ก็เพราะว่า...
ผมอยากมาอยู่เป็นเพื่อนคุณ เพื่อทำให้คุณหลับสบาย
ก็แค่นั้นเอง
ผมเตรียมของมาด้วยเพื่อช่วยให้คุณหลับสนิท
สบู่สปาเท้าอย่างดี ที่มีผสมของเกลือจากทะเลเดดซี
สบู่สปาเท้าเหรอ
สบู่สปาเท้าจะช่วยให้คุณ มีการไหลเวียนของเลือดและพลังงานดีขึ้น
และมันจะไปขับของเสียและสารพิษออก ซึ่งจะทำให้นอนหลับสบาย
อ๋อค่ะ
งั้นเราไปทำสปาเท้ากันเลยไหม
ค่ะ
งั้นไปกันเถอะ
ไม่เหมือนกับที่ผมคิดเอาไว้เลย
โทษทีนะที่ที่นี่ไม่มีอ่างอาบน้ำ
คุณดูอึดอัดมากเลยนะคะ คุณจะกลับบ้านไหมคะ...
ไม่
ผมแค่ไม่ชินน่ะ
ผมจะอึดอัดมากกว่า ถ้าเกิดคุณ รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาและผมไม่ได้อยู่ข้างคุณ
ไม่ต้องห่วง ผ่อนคลายเถอะนะ และแช่เท้าให้สบาย
มันก็เหมือนกันนั่นแหละ
จะอ่างอาบน้ำหรือกะละมัง
ค่ะ
มันเกิดขึ้นได้ยังไงกัน
แรงดันน้ำ สุดยอดไปเลย
ขอบคุณค่ะ
มันตันบ่อยไหม
ไม่ตันหรอกค่ะ
คุณรู้สึกว่าเลือดและพลังงานไหลเวียนดีขึ้นไหม
และของเสียกับสารพิษถูกขับออกมาไหม มันจะทำให้คุณหลับสบายขึ้นไหม
ค่ะ
เยี่ยมจริงๆ เลยค่ะ ฉันว่าฉันจะหลับปุ๋ยแน่นอน
ดีครับ
งั้นเราไปนอนกันเลยไหม
งั้น... ฝันดีนะคะ
ฝันดีเหมือนกันนะ
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ
ทำไมคุณถึงมานอนตรงนี้ล่ะ
แล้วจะให้ผมไปนอนที่ไหนล่ะ
งั้นจะนอนแบบนี้เหรอคะ
ก็ใช่น่ะสิ
ก็มีอยู่เตียงเดียวนี่
ค่ะ แต่ว่า...
ก็ได้
คุณอุตส่าห์ให้ผมนอนเตียงนุ่มๆ
ผมจะให้หมอนคุณหนุนแล้วกัน
ฉันก็มีหมอนแล้วนี่ไงคะ
ไม่ใช่หมอนแบบนั้น
แต่เป็นหมอนวิเศษที่จะทำให้คุณหลับลึกเลยล่ะ
แขนผมไง
อะไรกัน
อะไรน่ะ...
คุณทำอะไรเหรอ
ฉันรู้สึกไม่ง่วง ก็เลยอยากดูทีวีน่ะค่ะ
คือว่า...
มันก็เป็นมุมที่พอดีเลยนะสำหรับการดูทีวี แต่ดูตอนนี้เนี่ยนะ
ค่ะ
อืม...
ช่องหนังช่องไหนกันนะ
ฟุตบอลๆ
พรีเมียร์ลีกน่ะ อยากดูไหมคะ
เขารับลูกได้ไหม
สนุกขนาดนั้นเลยเหรอ
เลขาคิม
คุณรู้สึกว่านอนเตียงเดียวกันแล้วอึดอัดเหรอ
เปล่าค่ะ ไม่อึดอัดเลย
แค่รู้สึกแปลกๆ น่ะค่ะ
ฉันรู้สึกตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเลย
ไวน์สักแก้วไหม
ไวน์เหรอคะ
มันจะช่วยลดอุณหภูมิในร่างกาย และช่วยไปกระตุ้นการหลับน่ะครับ
ซึ่งจะช่วยให้หลับสบายขึ้น
ดีค่ะ
แต่ฉันไม่มีไวน์หรอกนะ
ผมรู้อยู่แล้ว ก็เลยติดมาด้วยขวดหนึ่ง
เหมือนนั่งไวน์บาร์ดาดฟ้าเลยเนอะ
นั่งดื่มไวน์และเพลิดเพลินไปกับ บรรยายกาศในค่ำคืนที่แสนสุข
หลังจากนั้นคุณก็จะหลับสบายเลยล่ะนะ
เป็นแผนที่เพอร์เฟกต์ที่สุดเลย
ใช่ค่ะ
คุณมีที่เปิดขวดไวน์ไหม
ไม่มีค่ะ ฉันไม่มีที่เปิดขวดไวน์หรอก
งั้นเราก็ดื่มไม่ได้น่ะสิ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
ฉันเคยเห็นในรายการทีวี
ว่าเปิดไวน์ยังไงโดยที่ไม่ต้องใช้ที่เปิดไวน์
อารมณ์ขันคุณนี่ดีขึ้นเยอะเลยนะ
เปิดโดยที่ไม่ต้องใช้ที่เปิดเหรอ
จะใช้มายากลเหรอไง
เปล่าค่ะ มันต้องใช้ทักษะ
ขอรองเท้าคุณหน่อยได้ไหมคะ
รองเท้า...
งั้นผมจะให้โอกาสนี้กับคุณแล้วกันนะ
ขอบคุณค่ะ
รอเดี๋ยวนะคะ
แบบนี้
นี่ คุณจะทำอะไรน่ะ
จุกไม้ก๊อกมันจะออกมา
รอสักแป๊บนะคะ
โอ้ โทษทีค่ะ
คุณรู้ไหม
ว่าไงคะ
ไวน์นั่น...
ขวดละยี่สิบล้านวอนเลยนะ
ขอโทษค่ะ
ทำได้ดีมาก
หนึ่ง เจ็ด ห้า เจ็ด
เจ้าของรถเลขทะเบียน 1757
ไม่เกรงใจกันบ้างเลย คนที่มาตะโกนโหวกเหวกโวยวายดึกดื่นป่านนี้
และก็เจ้าของรถเลขทะเบียน 1757 ด้วย
เดี๋ยวนะคะ
นั่นไม่ใช่เลขทะเบียนรถคุณเหรอคะ
หนึ่ง เจ็ด ห้า เจ็ด
เธอเป็นเจ้าของรถคันนี้เหรอ
ครับ
นี่เป็นที่จอดรถส่วนบุคคล เธอจะมาจอดแบบนี้ไม่ได้นะ
ที่จอดรถส่วนบุคคล...
ขอโทษทีครับ
ไม่อยากเชื่อเลยนะ ซื้อรถแพงขนาดนี้แล้วอยู่อะพาร์ตเมนต์ห้องเดี่ยว
ท่านรองประธานคะ
ไปขยับรถเถอะค่ะ
เธอดูรุ่นราวคราวเดียวกับลูกชายฉัน และที่ฉันพูดไปเพราะเป็นห่วงเธอน่ะนะ
เธอควรจะใช้ชีวิตให้พอเพียงกับที่หามาได้
ไม่ควรมาซื้อของโอ้อวดแบบนี้ไม่ดีนะ
โอ้อวดเหรอ ผมเหรอครับ
ลูกชายฉันน่ะนะ เขาเป็นคนสมถะ
และก็ตั้งใจเรียนมากๆ
เขาเพิ่งจะได้งานทำที่บริษัทยูมยอง
ผมเองแหละครับที่มีอำนาจในบริษัทยูมยอง
ตายแล้วๆ
ถ้าเธอเมาก็อย่าขับรถนะ
แม่หนู เธอควรจะขับให้เขานะ
โอ้
ตายจริง ลูกชายฉันโทรมาน่ะ
ยังทำงานอยู่เหรอ ลูก
ทำไมพวกเขาใช้งานลูกหนักจังเลย
เจ้านายเฮงซวยของลูกนี่เป็นใครกันนะ แม่จะไปเจอและด่าซะให้เข็ดเลย
เฮงซวยเหรอ
ใช่
ได้สิ
โอเค
เข้าไปและรอผมก่อนนะ
ผมจะขยับรถและไปซื้อที่เปิดขวดมาให้
ไม่เป็นไรค่ะ ที่นี่ไม่สะดวกเลยนะ ไปบ้านคุณดีกว่าค่ะ...
ไม่ ผมบอกคุณแล้วไง ผมไม่อยากทิ้งคุณไว้คนเดียว
ก็ฉันถึงไปด้วยยังไงล่ะคะ
ไปบ้านคุณน่ะค่ะ
"ไปบ้านคุณ"...
บ้านผมเหรอ
ค่ะ
เป็นไอเดียที่ดีเลยนะ
ผมอยู่ที่บ้านคุณก็ได้นะ
ไม่เป็นไรค่ะ มันทั้งเล็กและก็ไม่สะดวกด้วย
ฉันคงจะหลับไม่สนิท ถ้ารู้ว่าคุณรู้สึกไม่สะดวกสบายน่ะ
คุณคิดว่าผมเรื่องมากเหรอ
ผมคงช่วยไม่ได้ ถ้าคุณคิดแบบนั้น
ตั้งแต่ที่เกิดเหตุการณ์นั้น มันลำบากมากกว่าที่คิดไว้เยอะเลย
เวลาที่ผมคิดว่า คุณอาจจะต้องเจอเรื่องแบบนี้เหมือนกับผม
ผมก็ทำอะไรไม่ถูกเลย นอกจากเป็นห่วงคุณ
ฉันรู้ค่ะ
ฉันถึงไปที่บ้านคุณตอนนี้ยังไงล่ะคะ
ฉันจะไปนอนที่ห้องพักแขกนะคะ
ห้องพักแขกเหรอ
ค่ะ ราตรีสวัสดิ์
น่ากลัวนิดหน่อยนะ
คุณโอเคไหม
คุณทำฉันตกใจหมดเลย
มีอะไรเหรอคะ
ผมยังกังวลเกินไปที่จะปล่อยคุณไว้คนเดียว
ที่บ้านคุณ ผมยังเห็นว่าคุณทำอะไร เพราะมันเป็นห้องเล็กๆ
แต่ที่นี่ผมไม่สามารถเห็นคุณได้เลย เพราะบ้านมันหลังใหญ่
ไม่เคยรู้สึกอึดอัดแบบนี้มาก่อนเลย
แล้วยังไงคะ
ผมแค่อยากมาดูคุณ
มีคุณอยู่ข้างๆ ผม
ข้างๆ เหรอคะ
ห้องนี้ไม่มีโซฟาและคุณก็จะเป็นห่วงผม ถ้าผมหลับตรงพื้นทั้งคืน
งั้นผมจะหลับบนเตียงแล้วกันนะ
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่
แต่ในใจผมไม่มีที่เหลือให้คิดอะไรอีกแล้ว
เพราะผมเป็นห่วงคุณมากๆ ยังไงล่ะ
งั้นหลับให้สบายนะ
เขากำลังทำเพื่อฉันจริงๆ ด้วย
มันคงจะแปลกๆ ถ้าฉันเอาแต่ปฏิเสธน่ะนะ
พูดอะไรบ้างสิ
ฉันจะพูดอะไรดีนะ
เพื่อทำให้บรรยากาศไม่อึดอัด
คิดให้ออกเร็วๆ สิ เจ้าสมองอัจฉริยะ
เลขาคิม
คะ ท่านรองประธาน
คุณอยากฟังเพลงก่อนนอนไหม
ถึงมันจะดูแปลกๆ แต่ก็เอาเถอะนะ
ได้ค่ะ
น่าอาย แต่ก็เอาเถอะนะ
โอเคครับ
ผมจะร้องเพลงให้คุณฟังแล้วกัน
วัน...
วันที่เหนื่อยล้าได้ผ่านพ้นไปแล้ว
คนสองคนอยู่ใต้แสงพระจันทร์
ที่สะท้อนเป็นเงาๆ เดียว
เมื่อฉันหลับตาลง
แสงสลัว...
แห่งความสุข...
ก็ยังคงสาดส่องอยู่ตรงนั้น
เหมือนกับว่า...
ฉันสามารถสัมผัสได้ถึงมัน
ถึงแม้ว่าหัวใจที่แตกสลาย
จะปกคลุมครอบงำ
ความฝันทั้งหมดของเธอไป
จำไว้นะ
ว่ามีใครบางคนที่รักเธออย่างเจ็บปวดภายในใจ
คอยอยู่เคียงข้างเธอ
บางครั้ง ถนนสายนี้
อาจจะทอดยาวไกลออกไป
และมีน้ำตาที่ไหลรินลงมา จากหัวใจที่หนาวเหน็บของฉัน
เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างได้แปรผันไปเป็นความทรงจำ
เราทั้งสอง
จะเป็นที่พักพิงให้กันและกัน
เมื่อใดก็ตามที่ได้เดินเคียงข้างเธอ...
เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับวันนี้
ทำไมคุณถึงตื่นแล้วล่ะ
ผมยังไม่ได้นอนเลย
ทำไมล่ะคะ
ผมพยายามไม่อยากไปรบกวนเวลาที่คุณหลับลึก
เลขาคิม
ผมไม่แน่ใจว่าคืนนี้จะเป็นยังไงนะ
โอ้ ใช่
ให้ตายเถอะ
นายมันเจ้าปีศาจลามก
ฮ่าๆๆ
ออกไปเลยนะ
(คืนนี้จะทำไมเหรอ)
(คืนพรุ่งนี้ด้วยไหม)
ไปหาเลขาคิมไป
สู้ๆ
รสชาติดีเลยนะ
ทำไมเขาถึงไม่หลับนะ
แล้วอะไรที่เขาไม่แน่ใจเหรอ
ไม่นะ...
โอ้
(อิๆ เลขาคิม)
ออกไปเลยนะ
(ลามก)
ฉันไม่ได้คิดเรื่องอะไรแบบนั้นเลยนะ
มองฉันแบบนั้นทำไม
(ผู้หญิงคิดไม่ซื่อ)
ไปเลยนะ
ดูคลิปวิดีโอเหมือนทำได้ง่ายๆ
คุณทำอะไรน่ะ
ท่านรองประธาน
ทำไมต้องลงมือเข้าครัวเองเลยล่ะ
ก็ฉันรู้สึกขอบคุณมากๆ เลยนะ ที่คุณดูแลใส่ใจฉันเมื่อวานนี้
ฉันเลยอยากทำอะไรเพื่อคุณบ้าง ก็เลยมาทำไข่เจียวให้ทานน่ะค่ะ
นี่ใช่สำนวนที่พวกเขาบอกว่า "ชาวนาตายเพราะงูเห่า" รึเปล่านะ
เดี๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้ค่ะ
ของผมนะ
คุณทำให้ผมและมันก็เป็นของผมนะ
อย่างน้อยก็ให้ฉันทำมันให้เป็นรูปเป็นร่างทีนะ
ไม่ต้องไปแตะต้องมันแล้ว
ขอบคุณสำหรับไข่เจียวนะ
ดื่มกาแฟสิคะ คุณคงเหนื่อยมากๆ เพราะยังไม่ได้นอนทั้งคืน
ขอบคุณนะ
จะให้ฉันเปลี่ยนถ้วยให้ไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ
วันนี้ผมคงจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ
อ๋อค่ะ
มันเป็นลางร้ายบอกเหตุว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น เวลาที่ถ้วยกาแฟบิ่นแบบนั้นสินะ
ดีจังเลยนะที่ได้มาทำงานด้วยกัน
- คุณโอเคไหม - ค่ะ
ข้อเท้าเคล็ดไหม
คุณน่าจะไปหาหมอก่อนนะ
ข้อเท้าฉันไม่เป็นไรค่ะ แค่ส้นรองเท้าเป็นรอยนิดหน่อยเองค่ะ
เรื่องไม่ดีมักจะเกิดขึ้น เวลาที่ฉันทำส้นรองเท้าเป็นรอย
ลางร้ายเหรอ
ใช่ ลางร้าย
เมื่อไรก็ตามที่ถ้วยหรือชามบิ่น
มักจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับฉัน
และฉันก็มีลางร้ายบอกเหตุว่า จะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเวลาที่ส้นรองเท้าเป็นรอย
คือฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้นหรอกนะ
อันที่จริงแล้ว ฉันเห็นอีกาตอนที่มาทำงาน
และก็ทำถ้วยแตกที่ออฟฟิศ
และรองเท้าก็ขาดออกมา
แต่ฉันไม่เห็นมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นเลย
และยังมีเรื่องดีๆ ด้วยนะ
- เรื่องดีๆ เหรอ - ใช่
ฉันเพิ่งกลับมาจากตึกยูมยองไบโอ การทดลองยาตัวใหม่ได้ผลดีมากๆ เลย
นั่นเป็นเพราะฉันเก่งต่างหากล่ะ
อะไรก็ช่างเถอะนะ
ลางร้ายมันก็เป็นแค่เรื่องงมงาย
อย่าไปเชื่อให้มากนัก เหมือนกับประเทศที่พัฒนาแล้วไง
เลขาคิม ยกเลิกมื้อค่ำวันนี้นะ
นายก็ด้วย
ทำไมล่ะ
รู้ไหม คิม ซ็องกีน่ะนะ
เขาอยู่ที่โรงพยาบาลเพราะเป็นมะเร็งปอด เขากำลังจะผ่าตัด
มะเร็งปอดเหรอ
ใช่รุ่นน้องวิทยาลัยของคุณที่อเมริการึเปล่าคะ
ใช่แล้วล่ะ โชคดีที่ตรวจเจอระยะแรก มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก
เขาดูดบุหรี่จัดนี่ รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
พวกนายก็รักษาสุขภาพกันด้วยล่ะ
เหมือนกับฉันไง
อย่างนายมันมากเกินไป
ก็ยิ่งดีน่ะสิ ดูรอบตัวสิ
มีคนมากมายที่ไม่ใส่ใจเรื่องสุขภาพ และก็ต้องจากไป
มีคำกล่าวอันหนึ่งบอกว่า "การจากไปทำให้หัวใจถวิลหา"
หลังจากที่เมียฉันทิ้งไป...
การจากไปของเธอก็ทำให้ฉันเศร้าใจ
ไม่ว่าะพูดถึงเรื่องอะไร ก็จะมาจบที่เรื่องเมียนายทุกที
ช่วงนี้เขาชอบพูดถึงแต่เรื่องเธอน่ะ
อ๋อค่ะ
นายเข้าใจไหมว่าฉันรู้สึกยังไง
ฉันพูดดังไปเหรอ
ฉันไม่รู้นี่ว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ และฉันก็ดันไปโทษเธอไปว่า
เธอไปมีแฟนใหม่ได้ยังไง ฉันทำเสียโอกาสไปที่จะได้ปรับความเข้าใจกัน
ฉันหมดหวังแล้ว
นายไปก่อนเลยนะ
ต้องเป็นเลขาซอลแน่เลย
ทำไมไม่รับสายล่ะคะ
ภรรยาเก่าผมน่ะครับ
สวัสดี... ครับ
ที่ฉันโทรมาเพราะฉันรู้สึกไม่ดีเลย สำหรับเรื่องเมื่อวานนี้
ยูซิก
คุณไปที่ร้านเพราะคิดถึงฉันเหรอ
อืม...
ผมคิดว่าผมอาจจะได้เจอคุณที่นั่น
ยูซิก
คืนนี้คุณว่างไหม
คืนนี้เหรอ
อยากดื่มค็อกเทลเหรอ
โอ๊ย
อะไรของนายเนี่ย
งั้นเจอกันนะครับ ครับ
ผมขอโทษทีครับ แต่เราเจอกันสักช่วงเวลาดึกๆ ได้ไหม
ผมต้องไปโรงพยาบาลน่ะครับ
โรงพยาบาลเหรอ ทำไมล่ะ คุณไม่สบายหรือเป็นอะไรเหรอ
คือ "จ้อนกี" ค่อยข้างป่วยหนัก ผมก็เลยต้อง...
โอ้ ไม่ใช่ "จ้อนกี" ที่แปลว่าไอ้จ้อน "ซ็องกี"น่ะครับ...
ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นครับ ซ็องกีที่เป็นรุ่นน้องผมที่วิทยาลัยครับ...
ฮัลโหล ซอจี ฮัลโหล ที่รัก
อีกา ถ้วยแตกและรองเท้าขาด
อันไหนที่เป็นลางร้ายบอกเหตุของฉันเหรอ
- ทั้งหมดเลย - ทั้งหมดเลย
ทำดีกับคนที่ยังอยู่กับนายไว้นะ
ไม่งั้นนายจะรู้สึกเสียใจในภายหลังเหมือนฉัน
เรียบร้อยดีนะคะ
ค่ะ ฉันจัดตารางของเขา สัปดาห์หน้าเสร็จแล้วค่ะ
ทำได้ดีมากค่ะ
ค่ะ
งั้นเดี๋ยวฉันจะไปประชุมกับทีมวางแผนก่อนนะคะ
ค่ะ
นี่เป็นตารางของสัปดาห์หน้าค่ะ
คุณรู้ไหม
คุณจำที่ยูซิกพูดได้ไหม
เรื่องอะไรเหรอคะ
"ทำดีกับคนที่ยังอยู่กับนายไว้นะ ไม่งั้นนายจะรู้สึกเสียใจในภายหลัง"
ผมก็เลยมานั่งคิดๆ ดู
ว่าถ้าเกิดคุณไม่อยู่กับผมแล้วล่ะ
คุณคงจะรู้สึกเสียใจมากๆ แน่
ฉะนั้นทำดีกับผมไว้นะ
เราทั้งคู่ควรทำดีต่อกันและกันต่างหากล่ะ
ผมก็ทำอยู่นี่ไงครับ แน่นอนในอนาคตก็เช่นกัน
ค่ะ ฉันยอมรับค่ะ
ตารางงานตอนเที่ยงของผมมีอะไรบ้าง
ที่นัดทานมื้อเที่ยงกับคุณฮันจากบริษัท ช็องฮยอนกรุ๊ปถูกเลื่อนออกไปก่อน ก็ไม่มีอะไรค่ะ
งั้นไปกินมื้อเที่ยงด้วยกันนะ
ผมจะพาคุณไปกินที่อร่อยๆ เอง เพราะผมควรที่จะต้องทำดีกับคุณไว้
งั้นจบการประชุมแค่นี้ก่อนแล้วกันนะครับ
โอ้ คุณจีอา
คะ
อย่าลืมทำลายเอกสารลับ ตอนที่ออกไปด้วยนะครับ
ค่ะ ฉันจะจัดการให้เรียบร้อยค่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณทุกคนนะ
ขอบคุณค่ะ
ฮัลโหล หวัดดี อึนจ็อง วันเสาร์เหรอ
แน่นอน ฉันมีเวลาว่างให้เธอเหลือเฟือเลยจ๊ะ
ได้จ๊ะ งั้นไปที่นั่นแล้วไปกินไข่เบเนดิกต์กันนะ
มันจะต้อง...
นี่ ฉันต้องวางสายแล้ว
ตายจริง ไม่ ไม่นะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
คือ...
ฉันดันใส่เอกสารรายงานการประชุมลงไปใน เครื่องทำลายเอกสาร แทนที่จะเป็นเอกสารลับ
ฉันต้องเอาไปรายงานท่านรองประธานด้วย จะทำยังไงดีเนี่ย
ไม่เอาน่า
เดี๋ยวๆ หยุดก่อนครับ
ถอยออกมาก่อน
ให้ตายสิ รายงานการประชุมของฉัน กลายเป็นผุยผงไปหมดแล้ว
ใจเย็นๆ ใจเย็นก่อนนะ
คุณเขียนมันด้วยปากกาใช่ไหม
ค่ะ
ผู้จัดการเขาไม่ชอบเสียงพิมพ์ ฉันก็เลยเขียนมันแทนค่ะ
คุณเป็นคนละเอียดดีนะ แต่ดันมาพลาดเรื่องแบบนี้น่ะเหรอ
ยังไงก็เถอะ
คุณต้องหาชิ้นส่วนกระดาษ ที่ถูกเขียนด้วยปากกา มันง่ายกว่าที่คิดนะ
เรามาหาชิ้นส่วนกระดาษกัน
ค่ะ
นี่คือส่วนถัดไปค่ะ
ไม่ใช่ ดูนี่
แบบนี้ และก็แบบนี้
"การวางแผนกลยุทธ์ และการพัฒนาการเติบโตในแนวทางใหม่"
แบบนี้ใช่ไหมถึงจะถูกที่ถูกทาง
ว้าว
ที่ทำแบบนี้ได้ เพราะผมสามารถ ทำความเข้าใจประเด็นระหว่างการประชุม
ค่ะ คุณยอดเยี่ยมจริงๆ เลย
ไม่ต้องชมกันขนาดนั้นก็ได้
เรียบร้อยแล้ว
ขอบคุณค่ะ
พูดตรงๆ เลยนะคะ
ฉันก็เครียดนิดหน่อยที่ต้องทำงานกับเลขาคิม ซึ่งทำงานได้อย่างเพอร์เฟกต์
ฉันอยากทำให้ดี แต่มันยากกว่าที่ฉันคิดไว้
และฉันก็ดันมาทำพลาดกับเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้
ฉันก็เลยกังวลมากว่าจะไปบอกพวกเขายังไงดี
ขอบคุณมากๆ เลยนะคะที่ช่วยฉันเอาไว้
ก็นะ...
เพื่อนบ้านกันก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้วนี่
โอ้ ไม่ ไม่นะ หมึกมันจางไปตรงส่วนนี้
"งบประมาณสำหรับ การค้นคว้าวิจัยและพัฒนา..." เท่าไรกันเหรอ
- ห้าจุดแปดเปอร์เซ็นต์ - ห้าจุดแปดเหรอคะ
ว่าไงนะคะ
ห้าจุดแปดเปอร์เซ็นต์ครับ
คุณจำตัวเลขได้ยังไงกันคะ
ทักษะง่ายๆ น่ะครับ
ผมต้องไปทำงานต่อแล้วล่ะนะ
เจอกันนะ
ขอบคุณค่ะ
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำเขาถึงชนะรางวัล หนุ่มป็อปที่สุดในบริษัทไปได้
ขอบคุณครับ
คาราเมลนี่คะ
คุณชอบคาราเมลขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็มันมีความหมายสำหรับฉันมากๆ เลยนี่คะ
มีความหมายเหรอ
ก็คุณให้ขนมคาราเมลชิ้นสุดท้ายกับฉัน ตอนที่เราด็กๆ ไงคะ
บางครั้งพอฉันนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
ความใจดีของคุณ มันช่วยปลอบโยนฉันเสมอมา
ฉันอยากถามอะไรหน่อยค่ะ
ทำไมคุณถึงเปลี่ยนชื่ออี ซ็องฮยอนล่ะคะ
แล้วพี่ชายคุณมีความทรงจำที่ผิดไปได้ยังไงกันคะ
คุณไม่ต้องอธิบายตอนนี้ก็ได้ค่ะ
ไม่ต้องรีบค่ะ เพราะเราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนานเลย
อ๋อ จริงสิ
มีสถานที่ที่เราควรไปหลังจากนี้นะ
สถานที่เหรอ
ค่ะ
เรามีเวลาแค่สิบนาทีเอง เศร้าจังเลย
- อยากให้เวลาพักมื้อเที่ยงมีสักสามชั่วโมง - ฉันก็อยากให้เป็นยังงั้น
ดูสิ
คุณชเวที่อยู่แผนกขายกับคุณคิม ที่อยู่แผนกธุรการทั่วไปกำลังเดตกันอยู่
ตายจริง จริงเหรอเนี่ย
ดูมีความสุขจังเลยเนอะ
อิจฉาจังเลย
คุณก็ไปเดตกับเทพบุตรของคุณได้นี่
เขาเหรอ เขาคงจะมัวแต่ยุ่งอยู่กับ การช่วยโลกอยู่ตอนนี้น่ะ
เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
ยังอีกเหรอ
- ไม่รู้สิ - เกิดอะไรขึ้น
- คุณครับ วันนี้ - ครับ
ผมขอรายงานการเดินทางไปนี่
ทำเสร็จแล้วครับ
- จริงเหรอ - ครับ
คุณช่วยเซ็นเอกสารที่ผมให้คุณไปก่อนหน้านี้ทีสิ
โอ้ ไม่ เลขายาง นี่มื้อเที่ยงคุณกินแค่แฮมเบอร์เกอร์เองเหรอ
โอ้ ท่านรองประธาน ต้องไปธุระส่วนตัวตอนกลางวันครับ
(ทุกสิ้นค้าลด 50 เปอร์เซ็นต์)
บ้าจัง
ไม่นะ
- ฉันอยากจะบ้าตาย - เป็นอะไรเหรอครับ
ก็ผู้ชายแถวบ้าน ตื้อฉันอยู่นั่นแหละให้ไปกินข้าวกับเขา
ฉันบอกว่าไม่ว่างแต่เขาตื้ออยู่นั่นแหละ
จริงเหรอ
สมองที่ชาญฉลาดของผมเดาได้ว่า
เขาต้องชอบคุณแน่เลย
เขาชอบฉันเหรอ
แน่นอน
ผมเห็นได้เลยนะว่าเขาชอบคุณ
เพราะเขาอยากขายประกันคุณไงล่ะ
เหมือนเขามุ่งมั่นที่จะหาลูกค้าให้ได้สักราย
- เขาเป็นเซลล์แมนใช่ไหม - เปล่า
ฉันว่าเขารู้ว่าฉันโสดต่างหากล่ะ
ถ้าใครสักคนขอฉันออกเดต และฉันไม่ต้องโสดอีกต่อไป
เขาคงจะเลิกตอแยฉันไปเอง
นี่ยังมานั่งดื่มโค้กอีกเหรอ
เกือบสำลักโค้กตาย
ทำไมคุณต้องไปตะโกนใส่เขาด้วย
ฉันก็แค่...
ฉันก็แค่ชอบดื่มโค้กมากๆ และเขาก็นั่งดื่มอยู่คนเดียว
บ้าเอ๊ย!
เธอเป็นอะไรของเธอไปนะ
เธอต้องบ้าไปแล้วแน่เลย
ฉันอิจฉาพวกคู่รักในบริษัทจังเลย
ลืมไปเถอะนะ
มันคงอึดอัดแน่ๆ เวลาที่พวกเขาเลิกกัน
ฉันไม่เดตกับคนในที่ทำงานหรอก โอ้ ไม่...
อะไรเหรอคะ
อย่าไปแบ่งคนอื่นนะครับ
รับไว้ด้วยครับ
ผมพูดจริงๆ นะครับ
อะไรกันเนี่ย
นี่เขาเอาโค้กมาให้ เพราะฉันไปตะโกนใส่เขาก่อนหน้านี้เหรอ
ใครจะอยากได้โค้กนี่ล่ะ
แล้วทำไมเอาไปแบ่งคนอื่นไม่ได้
ผู้จัดการบง
อะไรกัน
คุณน่ารักจังเลย
คุณอยากไปเดตกับผมไหม
โอ้ ไม่...
มันเป็นโค้กแบบไหนกันเนี่ย
สถานที่ที่คุณอยากมา คือห้างสรรพสินค้าคู่แข่งของเราเหรอ
เพื่อมาหาข้อมูลเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันต้องซื้อของนิดหน่อย และถ้าเราไปกันที่ห้างสรรพสินค้ายูมยอง
จะทำให้พนักงาน ประหม่ากันเปล่าๆ เมื่อเห็นคุณไป
แล้วคุณจะซื้ออะไรเหรอ
นั่นไงคะ
คุณคิดว่าไงบ้าง
ฉันอยากซื้อถ้วยน่ารักๆ เป็นของขวัญให้คุณ
ของขวัญเหรอ
ฉันรู้สึกแย่ที่ไปทำถ้วยคุณบิ่นเมื่อเช้าน่ะค่ะ
ฉันหวังว่าถ้วยนี้ จะปัดลางร้ายของคุณออกไปได้นะคะ
ช่วยห่อของขวัญให้ด้วยค่ะ
ได้ค่ะ
คุณอยากดูชุดจานที่เข้าเซตกับถ้วยด้วยไหมคะ
คู่แต่งงานใหม่ชอบกันมากๆ เลย
คู่แต่งงานใหม่เหรอ
ได้สิครับ เอาชุดนั้นเลยครับ
ไม่
- แค่ถ้วยอย่างเดียวก็พอค่ะ - ได้ค่ะ
ทำไมล่ะ ผมอยากได้ชุด ที่คู่แต่งงานใหม่ชอบซื้อกันน่ะ
ใช้เงินกับของไม่จำเป็นไม่ดีนะคะ
แล้วทำไมมันถึงเป็นของไม่จำเป็นล่ะ
เราก็เหมือนคู่แต่งงานใหม่นั่นแหละ เพราะตอนนี้เราก็เหมือนอยู่ด้วยกันแล้ว
อย่าพูดแบบนั้นสิ เดี๋ยวใครมาได้ยินเข้า
คู่แต่งงานใหม่ ชุดจาน
บอกว่าไม่ไงคะ
คู่แต่งงานใหม่ ชุดจาน
รู้สึกแปลกดีนะ ฉันโดนดุใส่ แต่ไม่เห็นรู้สึกโกรธอะไรเลย
ผมชอบมากๆ เลย
เอามาใส่ในถุงได้แล้วค่ะ
ไม่ ให้ผมเพลิดเพลินกับพวกมันก่อน
โอ้ ใช่
ผมคิดทางแก้ออกแล้ว หลังจากที่นั่งคิดเรื่องลางร้ายมาน่ะ
ทางแก้เหรอคะ
ข้อแรก พนักงานต้องใส่รองเท้าผ้าใบมา
คุณก็จะได้ไม่ต้องใส่รองเท้าส้นสูงมายังไงล่ะ
ทุกคนต้องใส่รองเท้าผ้าใบเหรอคะ...
เกินไปหน่อยน่ะค่ะ
ข้อสอง เดินให้น้อยกว่านี้
ผมจะจัดหารถและคนขับรถเก่งๆ มาให้ เพื่อความปลอดภัยของแฟนผม โอ้ จริงสิ
และครั้งนี้อย่าเอารถไปขายอีกนะ
นั่นมันก็ดูเกินไปหน่อยค่ะ
ข้อสาม...
ผมจะซื้อรองเท้าใหม่ให้คุณเอง
ทั้งหมดนี่จะได้ปัดเป่าลางร้ายของคุณออกไป
ดูเหมือนข้อสามเป็นทางแก้ที่ดีที่สุดเลยนะ
เราอย่าไปใส่ใจให้มันมาก กับลางร้ายอีกเลยนะครับ
ทุกอย่างจะโอเคเองแหละครับ เพราะเราอยู่เคียงข้างกันยังไงล่ะ
เราไปซื้อรองเท้าให้คุณกันดีกว่าไหม ซื้อทุกคู่ที่คุณต้องการเลย
ฉันบอกแล้วไงคะว่า ใช้เงินกับของไม่จำเป็นไม่ดีนะคะ
ฉันซื้อคู่เดียวก็พอค่ะ
ก็ได้ ผมสัญญาว่า จะไม่ทำตัวเหมือนพวกคนรวยทั่วไป
เลขาคิม
เลขาคิม เลขาคิม...
ฉันกำลังจะโทรหาคุณอยู่พอดีเลย
คุณพ่อคุณแม่ของคุณมาค่ะ
คุณจีอา
คุณช่วยไปประชุม กับทีมการตลาดแทนฉันทีได้ไหมคะ
คุณก็แค่ต้องจดรายงานการประชุมเองค่ะ
อ๋อ ได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง
- เดี๋ยวกลับมานะคะ - ขอบคุณนะ
ยองจุน
พ่อได้ยินมาจากซ็องยอนน่ะนะ
เขาบอกว่า...
ลูกไม่ได้สูญเสียความทรงจำไป
จริงไหม
ลูกมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่และรอบคอบ
และวันนั้นตอนที่ลูกบอกว่าสูญเสียความทรงจำไป
พ่อน่าจะเอะใจอะไรบ้างนะ
ไม่หรอกคะ มันเป็นความผิดฉันเอง
ตอนที่คุณบอกว่าเราควรพาเขาไปรักษา
ฉันไม่น่าห้ามคุณไว้เลย
ความผิดฉันเองค่ะ
ยองจุน
ช่วยบอกพ่อกับแม่หน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ทำไมลูกถึงตัดสินใจทำอะไรไปแบบนี้
มันเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น
ต่อให้พ่อรู้สึกละอายใจ แต่พ่อก็อยากรู้
อะไรของพี่เนี่ย ฉันบอกพี่ไปแล้วว่าที่นี่ไม่มีสวนสนุก
ใกล้ถึงแล้ว เพื่อนฉันบอกฉันว่าเขาเห็นมัน
เขาโกหกแน่ๆ พื้นที่นี้ยังไม่ถูกซื้อไปเลยนะ
ฉันอยากกลับแล้ว
นายหนีคนขับรถมา และตอนนี้เกิดรู้สึกกลัวขึ้นมาเหรอ
เปล่า ไม่ได้กลัว ช่างเถอะ ขอฉันดื่มน้ำหน่อยสิ
ฉันไม่ได้เอามาน่ะ
หิวน้ำจังเลย
งั้นนายรอที่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อน้ำมาให้
เดี๋ยวฉันไปด้วย
อะไร นายกลัวที่ต้องอยู่คนเดียวเหรอ
ฉันบอกว่าไม่กลัวไง
ก็ได้
อย่าซื้อน้ำอัดลมมานะ พวกมันไม่ดีต่อสุขภาพฟัน
นายรออยู่ตรงนี้แหละ จะได้ไม่หลงไปไหน
รีบกลับมาล่ะ
แปลกจังเลย เดินมาสักพักแล้ว
ไม่เห็นมีใครอยู่แถวนี้เลย
นี่ เจ้าหนู
ขาน้าเจ็บไปหมดเลย ช่วยลากกระเป๋านี่ให้น้าทีสิ
ไปที่ไหนเหรอครับ
น้าอยู่ตรงนั้นเอง ช่วยลากไปตรงนั้นหน่อยนะ
แต่ผมก็ต้องกลับรีบบ้านเหมือนกันครับ
แย่จังเลย
ลูกสาวน้ากำลังรออยู่ที่บ้านคนเดียวด้วย
เธอเป็นไข้ตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว
น้าต้องรีบกลับไป แต่ดันมาเจ็บขาซะได้
เดี๋ยวผมจะช่วยลากไปให้เองครับ
เธอนี่เป็นเด็กดีจังเลยนะ
อยากได้นี่หน่อยไหม
ขอบคุณที่ช่วยน้านะ
ไม่เป็นไรครับ
เธอไม่ต้องปฏิเสธก็ได้นะ น้าแค่อยากขอบคุณเธอ
ถ้างั้นก็ขอบคุณครับ
ของทุกอย่างในห้องนี้...
ช่วยเอาไปไว้ที่ห้องยองจุนด้วย
อะไรนะครับ ทำไมอยู่ๆ...
เพราะนั่นคือห้องของผมไงล่ะ
คุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ครับ
มันเป็นห้องผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ห้องนี้ต่างหากล่ะที่เป็นห้องยองจุน
คุณก็รู้นี่ ใช่ไหมครับ
คุณทำงานที่นี่มาตั้งแต่ผมเป็นเด็ก
ถ้าอย่างงั้น สุดสัปดาห์นี้ ผมจะย้ายของไปตามที่คุณสั่งแล้วกันครับ
ของพวกนี้ทั้งหมดเป็นของเขา
รวมถึงห้องนี้ด้วย
และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น
ลูกเอาน้องไปทิ้งไว้ที่ไหน บอกมาเดี๋ยวนี้นะ
ซ็องยอน ไม่มีเวลาแล้วนะ บอกมาเดี๋ยวนี้
ที่ไหน น้องอยู่ไหน ซ็องยอน
บอกพ่อมา ซ็องยอน
บอกมาสิ!
ซ็องฮยอน
เขาอาจจะต้องเป็นแผลเป็นนี้ไปชั่วชีวิต
เป็นเพราะฉัน
แต่เขาเปลี่ยนความทรงจำได้ยังไงกัน
ตอนนั้น...
ตอนที่ผมกลับมาจากโรงพยาบาล
สิ่งที่ไม่คาดคิดก็กำลังรอผมอยู่
พี่มาทำอะไรที่ห้องฉัน
ทำไมถึงใส่เสื้อผ้าฉันล่ะ บอกแล้วไงว่าอย่าแตะต้องของของฉัน
ทำไมนายถึงมาอยู่ในห้องฉัน
ห้องพี่เหรอ
- นี่ห้องฉัน... - ออกไป!
ฉันต้องถูกขังไว้ที่นั่นสามวัน ก็เพราะนาย
ฉันเกือบจะตายไปแล้ว!
ออกไปจากห้องฉันซะ ตอนนี้!
ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!
ออกไป ไป ออกไป
ออกไป ไอ้คนเฮงซวย
ผมเดาว่าเขาคงรู้สึกผิดมากๆ จนทำให้ความทรงจำเขาเปลี่ยนไป
เขาเชื่อว่าตัวเองคือคนที่ถูกลักพาตัวไป
เขามีพฤติกรรมที่ก้าวร้าว เพราะเขาคิดว่าทุกคนกำลังโกหกเขา
ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!
บอกให้ออกไปไงล่ะ!
ออกไป
ตอนแรกผมไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี
ผมคิดว่ามันไม่ยุติธรรมเลย และค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเป็นความรู้สึกโกรธ
ผมต่างหากคือคนที่ต้องเจอเหตุการณ์นั้นทั้งหมด
ผมยังทรมานและรู้สึกเจ็บปวด
แล้วเขามาทำให้ผมเป็นคนผิดได้ยังไง
ไอ้คนเฮงซวย
บ้าเอ๊ย!
อะไร เข้ามาเลย
ไอ้บ้าเอ๊ย!
บอกให้ออกไปไงล่ะ
นี่ หยุด!
ไอ้คนเฮงซวย
มาถึง ณ จุดหนึ่ง ผมก็เริ่มที่จะสู้กลับ
ต้องมีคนมาห้ามปรามเราทั้งคู่ เพราะว่า...
เราทั้งคู่ทะเลาะกันแรงมาก
โรงพยาบาลจิตเวชเหรอ คุณพูดแบบนั้นได้ยังไงกัน
มันก็แค่เพราะเขารู้สึกหวาดกลัวไปเท่านั้นเอง
เพราะเขาสับสนและรู้สึกผิดในใจ
คุณพูดแบบนั้น...
คุณไม่เห็นเหรอว่า เขาเอาไม้เบสบอลเหวี่ยงไปมา
และเราควรคิดถึงหัวอกซ็องฮยอนด้วยนะ
เขาจะรู้สึกผ่อนคลายได้ยังไงกัน กับเหตุการณ์ที่มันเป็นแบบนี้
ถ้าปล่อยไว้ มันจะทำลายพวกเขาทั้งคู่แน่
แต่ก็นะ คุณจะให้ลูก ไปอยู่โรงพยาบาลจิตเวชได้ยังไงกัน
ทำไมเราต้องเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย
ฉันอยากตาย มันยากเหลือเกิน
สำหรับผมนั้น ความตาย...
มันไม่ใช่เรื่องนามธรรมอีกแล้ว
ความตายมันชัดเจนสำหรับผมมาก
รูปลักษณ์
เสียง
และกลิ่น
ทุกอย่างมันชัดเจนมาก
ซ็องยอนอยู่ไหนล่ะ
กินกันเถอะนะ
ตายจริง
ซ็องฮยอน
เขาถูกลักพาตัวไปเหรอครับ
เพราะผมทิ้งเขาไว้ที่นั่นเหรอครับ
ผมจำอะไรไม่ได้เลย
ผมขอโทษครับ
ขอโทษนะ พี่ชาย
ตอนนั้น...
ผมคิดว่าทำเพื่อให้ทุกคนมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
แม่ขอโทษ
มันเป็นความผิดแม่ทั้งหมดเอง
มันคือลูกที่เป็นคนที่ทุกข์ทรมานที่สุด
แม่ไม่น่าพูดแบบนั้นเลย
ถึงแม้ว่า...
ซ็องยอนเองจะเชื่อว่าเขาทุกข์ทรมาน
แต่เขาก็ไม่เคยได้เผชิญกับตัวเองเลย
แม่ก็เลยคิดว่าเขาคงจะมีแผลในใจไม่เท่าลูก
เราก็เลยคิดว่า มันเป็นทางแก้ที่จะปกป้องลูกสองคน
ถ้าพวกลูกได้รู้ความจริงกัน
พวกลูกอาจจะมีความสุขกันมากกว่านี้
แม่รู้สึกผิดมาตลอดชั่วชีวิตเลย
แม่รู้สึกผิดจริงๆ
เราทำผิดพลาดไป
ภาระความเจ็บปวดที่มากมาย
เราทำให้ลูกต้องแบกรับพวกมันไว้คนเดียว
เราขอโทษลูกมากๆ เลยนะ
ไม่ต้องหรอกครับ
ผมเข้าใจมันดีครับ
ไม่
ไม่ต้องพยายามเข้าใจมันหรอกนะ
ถึงมันจะสายไปแล้ว แต่ลูกโทษพ่อกับแม่เถอะนะ ลูก
มันเจ็บปวดแสนสาหัสมากๆ
มันโดดเดี่ยวเดียวดายมากๆ
ลูกบอกพ่อกับแม่ออกมาเลยสิ
ลูกทำแบบนั้นได้นะ ยองจุน
เลขาคิม
ยองจุนของฉันน่ะนะ
ช่วยดูแลเขาให้ดีๆ ล่ะ
ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณผู้หญิง
ท่านรองประธาน มื้อค่ำอยากทานอะไรดีคะ
ก็...
ดูเหมือนว่าคุณจะชอบไข่เจียว อยากให้ฉันทำให้กินไหมคะ
อ๋อ ใช่!
ดื่มไวน์ขวดเมื่อวานให้หมดกันดีไหมคะ และก็ดูหนังไปด้วย
เขาเป็นยังไงบ้างครับ
เขาจะบินกลับไปฝรั่งเศสเร็วๆ นี้น่ะ
แม่คิดว่าเขาคงจะไม่กลับ...
มาอีกนานเลยล่ะ
ว่าไง
นายเลือกที่จะ...
หนีไปอีกแล้วเหรอ
อะไรนะ
ใช่แล้วล่ะ
ฉันดูอ่อนแอและน่าสมเพชในสายตานาย
ถึงเป็นเหตุผลที่...
นายกล้าตัดสินใจทำอะไรที่หยิ่งยโสแบบนั้น
นายน่าจะไว้ใจ... ฉันบ้างนะ
นายน่าจะเชื่อในตัวฉันว่าฉันจะผ่านมันไปได้เอง
นายน่าจะสู้และยืนหยัดไปกับฉัน ไม่ใช่ปกปิดความจริง
นายคิดว่านายเป็นคนเดียวที่แก้ไข ปัญหาทุกอย่างได้ แต่ฉัน...
ฉันใช้เวลาครึ่งชีวิตของฉันมา ด้วยการเกลียดนาย
รู้สึกสงสารตัวเอง ฉันต้องขอบคุณ การตัดสินใจที่หยิ่งยโสของนายใช่ไหม
ฉันขอโทษ
อะไรนะ
ฉัน... ฉันคิดว่ามันเป็นทางออกที่ดีที่สุด ที่แกล้งทำเป็นว่าฉันสูญเสียความทรงจำไป
ฉันคิดว่านายอาจจะสับสนได้ ถ้าใช้ชื่ออี ซ็องฮยอนต่อไป
ฉันก็เลยเปลี่ยนชื่อเป็นอี ยองจุน เพื่อที่จะทำให้ทุกอย่างโอเค
ถ้าฉันยอมเสียสละตัวเอง...
ทุกอย่างก็จะโอเคเองแหละ
แต่ ณ วันนี้...
ที่ฉันรู้ว่าแม่ของเรา ต้องอยู่อย่างรู้สึกผิดมาตลอดชั่วชีวิต
และมันทำให้ฉันคิดถึงเรื่องนี้
ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวด...
แต่เราทั้งหมดน่าจะผ่านมันไปด้วยกันได้
นั่นคือสิ่งที่ครอบครัวควรเป็น
อย่างที่นายบอกไป...
ฉันมันหยิ่งยโสเองแหละ
ฉันขอโทษที่ พรากเอาโอกาสแก้ไขในเรื่องต่างๆ ของนายไป
นายช่วย...
ยกโทษให้ฉันได้ไหม
ฉันทำให้นายต้องทุกข์ทรมานมาอย่างยาวนาน
ฉันก็ยอมรับนะว่าในอดีตเหล่านั้น มันช่างแสนเจ็บปวด
แต่ว่า...
มันไม่ใช่เพราะนายหรอก
ฉันก็แค่รู้สึกช็อกไปเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น
นายไม่ได้ทำอะไรให้ฉันเจ็บปวดตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ก็เลยไม่มีอะไรที่ฉันต้องยกโทษให้นายอยู่แล้ว
ฉันรู้ว่ามันเจ็บปวด แต่...
ฉันหวังว่านายจะปล่อยมันไปและอยู่อย่างเป็นสุข
ไม่ใช่เพื่อฉัน แต่เพื่อตัวนายเองต่างหากล่ะ
ฉันขอโทษ
ตอนนั้น...
ฉันต้องเป็นใครสักคน
มันเป็นทางเดียวที่ฉันจะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปได้
ทำไมคุณถึงยิ้มล่ะคะ
ผมคิดว่ามันคงจะเป็นเรื่องทุกข์ใจ เมื่อทุกคนที่ได้รับรู้ความจริง
แต่มันกลับรู้สึกโล่งมากเลยนะ
ผมคิดว่าผมตัดสินใจถูกแล้วที่เล่าความจริงไป
แน่นอนค่ะ
การพูดความจริงคือทางออกที่ดีที่สุดเลยค่ะ
คุณคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ถ้างั้น...
ผมขอพูดความจริง เกี่ยวกับความรู้สึกผมในตอนนี้ได้ไหม
คืนนี้...
ผมไม่อยากให้มันผ่านไปเฉยๆ
คำบรรยายโดย Poh Jindawech